گوته گوغر !

کاو سفرنامه نوشت و نام آن الگوی شورانگیز ما

او که از پاریز و تا پاریس نهاده نام گردشنامه را

کرده تحریک تا بگیرم توی دستم بهر گوغر خامه را

همچو او از گوغر و تا گوفلان باید نویسم یک کتاب

ناگهان اندر ضمیر خود شنیدم این عتاب

کای توی روح الامینی هم بده ربطی به گوغر گوته را

پس نهال گوته و گوغر بکار و آب بده این بوته را

گر که باستانی دو تا پاریز و پاریس در کنار هم گذاشت

من نهال گوته و گوغر کنار هم گذارم بهر کاشت

گوته گوغر منم اینک مرادم حافظ سیرجانیان

آن لسان الغیب پاریزی که خاک ری گرفتش در میان

در حیاتش گفته بود : این خاک ری گردیده دامنگیر من

آنچنانی که زخاطر برده ام آن موطن تقدیر من

اینک این من گوته گوغر شدم بر حافظ عرفان نویس

او که قلب شعر و عرفان و تواریخ را نمود با هم انیس

گوته گوغر

روح الامینی نام من بوده از آن کوهبنان

کاشکی جهانبخش می کشید نقش خزان کوهبنان

فرهنگ کرمانی غنی من تحت تاثیر از غنا

چون گوته ای از گوغرم بر حافظان کوهبنان