خرید بک لینک
گفتم که من گوته گوغر هستم و به ادبیات سیرجانیهایی مثل

باستانی پاریزی و سعیدی سیرجانی و طاهره صفارزاده و ... خیلی

علاقه و شیفتگی پیدا کرده ام . اکنون بخشی از شعر "کودک قرن"

از سروده های طاهره صفارزاده را برایتان نقل می کنم :

کودک این قرن هر شب در حصار خانه ای تنهاست

پرنیاز از خواب اما وحشتش از بستر آینده و فرداست

بانگ مادر خواهیش آویزه ای در گوش این دنیاست

گفته اند افسانه ها از مهربانیهای مادر

غمگساریهای مادر

در بر گهواره ها شب زنده داریهای مادر

لیک آن کودک ندارد هیچ باور !

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم تیر ۱۳۹۶ساعت 9:31 توسط اواریست گالوا |

برچسب: کودک, نویسنده: آرتمیس بهرامی تاريخ: پنجشنبه 2 شهريور 1396 ساعت: 16:01

صفحه بندی